Ne kadar uzatırsanız uzatın asla yeterli gelmez ve göz açıp kapayana kadar bitiverir. Ne deniz ne güneş yetmez bir türlü. Ama döneriz her zamanki gibi kürkçü dükkanına...Zaten çok da uzatamadığım yaz tatilim bu sene iyice kısaldı. Moskova’da yapılması gereken şeyler dururken Türkiye’nin tadını biraz daha çıkaramadım ama işte yine aynı şey oldu. Giderken büyük bir keyifle hazırladığım bavulum dönerken işkenceye döndü. Bir türlü elim gitmedi eşyaları toplamaya, bavula sığdırmaya.

Zaten neredeyse boş gelen bavullar nasıl da olup dolup taşarak geri dönüyorlar anlamıyorum. Biliyorum yine suç bende... Alma o kadar şey değil mi! Ama rahat durur muyuz biz bayanlar... Ama sonuçta bu bavul hazırlama işi özel bir ustalık ister. Herşeyi sığdırmayı başarmak, elbette ekstra bavul satın almadan pek o kadar kolay değildir ve nedense bu zorlu görev biz bayanlara düşer. Üstüne üstlük geride de birşey unutmadıysanız siz bu işte artık en üst düzeye çıkmışsınızdır. Zaten güneşli, denizli bol dinlenmeli nefis bir tatili sonlandırmışsınız ve aklınız hala geçtiğiniz o birkaç gündedir, üstüne hazırlanma faslı tuz biber olur.

Bavul hazır, biletler ve pasaportlar kontrol edilmiş ve çıkmışsınız havaalanı yoluna. Özellikle aktarmalı bir uçuş yapacaksanız daha uzun bir gün var demektir önünüzde. Elbette uçağa verdiğiniz bavulların dışında bir de ağır mı ağır sırt çantalarınız ya da çekçekleriniz vardır elinizde uçağa sokmanız gereken. Ağırlıkları bir kenara bir de o çantaları koyabileceğiniz başüstü dolaplarında yer bulma sorunu ile karşı karşıyasınızdır. Eğer check-in işleminizi internetten yapmışsanız ne mutlu size. Uzun ve zahmetli kuyruğa girmek zorunda değilsiniz demektir. Ama yine de üstte kocaman `İnternet Check-in` yazmasına rağmen gereksiz yere sırayı meşgul edenler olacaktır. Bir de görevli onları uyarınca kızma hakları vardır “niye baştan söylemiyorsunuz” diye. Oysa kocaman yazan yazıyı okumak ne kadar da zordur öyle değil mi?

Uçağa binmiş, eşyaları bulabildiğiniz yerlere yerleştirmişseniz ne mutlu. Uçakta geçen anlar mutlu anlardır. Yemeğiniz gelir önünüze, eğer uzun uçuşsa iyi bir de film izleme şansı bulursunuz, üstelik uyumak için de güzel bir zamandır uçuş saatleri. Ama aktarma işkencesi yok mu? İşte o adamı mahveder. İç hatlardan çıkar koşarak dış hatlara geçersiniz ve bu araya bir de duty free sıkıştırmak gerekmektedir. Uçakta her aradığınızı bulamazsınız malum. Biraz içkiler, biraz kozmatik, çocuklar da birşey ister, el boş gidilmez birkaç hediyelik derken uçuş saati iyice yaklaşır ve başlar uçağın kalkacağa kapıya doğru bir maraton. Üzerinizde o çantalar bir de iki koca duty free torbası kan ter içinde kapıya varır, geçer, ikinci uçağa biner, yerleşir bir oh çekersiniz. Ta ki Moskova havaalanına inene kadar.

İndikten sonra yine aynı heyecan ve panik başlar. Ya pasaportta bir sorun çıkarsa, ya çok sıra varsa, ya bekletirseler bizi, ya pasaportumu çok yıpranmış bulurlarsa... Bir koşturmaca da orda başalar, ne de olsa pasaport kontrolüne ne kadar çabuk giderseniz o kadar az sıra beklersiniz. Gerçi artık eskisi gibi iki saatlik kuyruklara pek rastlanmıyor pasaportta ama o stres yetiyor da artıyor işte. Kontrolden de kazasız belasız geçtiyseniz sıra geldi bavullara. Bakalım bavullar eksiksiz gelmiş mi? Yoksa bavullardan biri Atina’ya gitmeye ya da İstanbul’da kalmaya karar vermiş olabilir... Neyseki bu sefer bavullar tam olarak bantın üzerinde. Eksik yok, açılmış, yırtılmış yok. Arabayı da buldunuz sorunsuz, şimdi eve kadar kısa bir şekerleme hiç fena olmaz, ya da birkaç haftadır ayrı kaldığınız şehrinize bakabilirsiniz yol boyunca.

Ve mutlu son... Evin kapısından girip herşeyin yolunda olduğunu görmek ne güzel bir duygudur. Tatile çıkmadan biraz önce taşındığınız evinizde hala boya kokusu geçmemiş, uzun süre ayrı kalınca fark ediyorsunuz ama nasılsa birkaç saate alışacaksınız. Evimi özlemişim....Moskova’yı özlemişim... Gece Moskova’nın ışıklarını, önümdeki prospektte hafif yağmurda yürüyüşleri, parkları, bahçeleri özlemişim. İnsanın evi gibisi yok...