Geçen akşam, eşimin çalıştığı şirketin geleneksel yılbaşı davetindeydik. Söz konusu şirket; çoğu şantiyesi Rusya’da bulunan bir Türk inşaat firması. Ve tahmin edeceğiniz üzere çalışanların çoğu Türk ve erkek. Buraya kadar anlattığım her şey sıradan ve sıkıcı farkındayım. İşte hikayenin renklendiği bölüme geliyorum: Hepsinin eşi Rus. Şimdi siz; “Eee ne var ki bunda, hep bilindik hikayeler bunlar” diyeceksiniz ancak siz itiraz etmeden önce hemen hatırlatayım... Karşınızda, Moskova’ya geleli henüz beş ay olmuş biri bulunuyor.

Evet, itiraf ediyorum, bu şehre geleli henüz beş ay oldu ve kulaktan dolma Rusça’mla aslında genelde etrafımda konuşulanlara boş gözlerle bakıyorum. Bana kısaca “acemi çaylak” da diyebilirsiniz. Aslında başlangıçta; Moskovalife’taki köşemin ismini bu şekilde adlandırmamı önerenler olmuştu ama ben burnu havada gazeteci kimliğimle bu yakıştırmayı duymazdan gelmiştim. Doğruya doğru; işin aslı bu, ben bir acemi çaylağım ve eşimin ilk şirket davetinde bir masa dolusu Rus hanımla başbaşa kaldım. Sonuç mu? Yok, öyle hiç sandığınız gibi felaket olmadı!

Olmadı çünkü hepsi Türkçe biliyordu! Bunca zamandır Rusça’ya temkinli temkinli uzaktan bakıp politik gülümsememi takınan ama yanına bile yaklaşmayan ben “oçin priyatna”dan sonrasını getiremeyince masada dil bir anda değişti ve benim tüm şaşkınlıklarıma vasıl olacak sohbetler gelişti. İşkembe çorbasını içip bayılanlar, içmeyenlere tarif etti, ordan kokoreçe geçildi. Hemen ardından güneydeki gözde tatil köyleri ve spa merkezleri bir bir ortaya döküldü. Seden Gürel’in “Bum bum, bum, daldan hep dala uçtum” şarkısını söyleyen bile oldu... Herkesin çantasından çıkardığı mavi gözlü şirin çocuk resimleri elden ele dolaştı; yarı Türk, yarı Rus ilginç isimler telaffuz edildi ve vodkalar tokuşturuldu! “C Noviym Godom!”

Mekan: Kievskaya’da “Riviere” adlı restoran. Evropevski alışveriş Merkezi’nin hemen karşısında, nehir kıyısına denk geliyor. Oldukça şık ve yemekler enfes. İsminden de tahmin edilebileceği üzere mönü daha çok deniz mahsülü ağırlıklı. Canlı müzik o kadar canlıydı ki bol bol dans ettik, pek tabii parçaların çoğu Rusça’ydı. Noel Baba’yı çağırdık ve birisi çam ağacı olmayı kabul etti; salondaki eşyalarla onu süsledik.

Kısacası çok eğlendik ve ben önce anlaşabilmenin ardından da kendini anlatabilmenin rahatlığıyla sohbet ettim ama bunca zamandır Rusça tek kelime bile öğrenmemiş olmamdan dolayı da kendimi kınadım. Öyle ya büyük bir ukalalıkla oturduğum yerden sizlere Moskova’da kendini dinlememenin yollarını yazabilmiş, şehirle ilgili fazlasıyla ahkam kesmiş ama en önemli noktayı kaçırmıştım: RUSÇA ÖĞRENMEK! Evet, yeni yılda kendim için aldığım en önemli karar: Rusça öğrenmek olacak! Eğer siz de kurs arayışı içerisindeyseniz; Moskovalife’in “Rusça” Bölümü’nde pek çok seçenek bulabilirsiniz. Çalışanlar için akşam kursları, iş Rusçası, genel Rusça, birebir dersler... Herkese ve her keseye uygun bir kurs mutlaka mevcut! İş, sadece istemeye kalıyor!

Aslında bu yazımda sizlere Moskova’daki alışveriş noktalarından bahsetmeyi planlıyordum ama içinde bulunduğum haletiruhiyeye dayanamadım... Üstelik; Moskova’da kendini dinlememe listesinde iki numaraya ilerlemeden önce bu eksikliği hissedip de araya parantez açmazsam olmazdı! Söz, haftaya listemizde devam ediyoruz... Sevgiler ve hepinize mutlu yıllar!

4.1.2008