Davetinizi aldık, geliyoruz…

Sayın Suat Taşpınar davet etti, biz de kabul ettik. Böylesine anlamlı, güzel ve sonucu birçok kişiyi mutlu edecek daveti nasıl olur da geri çevirebilirdik?

18 Şubat Pazar gününü 19 Şubat Pazartesi’ye bağlayan gece bir türlü gözüme uyku girmedi. Sabaha kadar internetteki harflerin arasında dolandım durdum. Sonra Sabah saat 6 sularıydı Moskova Life’a girmek istedim. Oysa gece girip yeni yazıları okumuştum, ama demek ki girmem gerekiyor, bu güzel daveti günün ilk ışıkları ile almam gerekiyormuş. Uykusuz, yorgun geçen bir gecenin ardından Suat Taşpınar'ın bu anlamlı ve güzel yazısı günümü aydınlattı diyebilirim.

Her zaman başımıza bela olmamışlar mıdır şu hiç kullanılmayan eşyalar? Aslında “Atsan atılmaz satsan satılmaz” bir halleri vardır onların. Dolabın bir köşesine tıkıştırılırlar, ya da kullanılmayan bir bavulun içine özensizce konulurlar, bazıları da kutularla raflara kaldırılırlar.. Bazen çocuklarımızn odasında gereksiz bir dağınık olarak her görüşümüzde bizi sinir ederler. Ama hala kullanılabilecek durumdadırlar, bir türlü atamayız, ne yapacağımızı da bilemeyiz.

Şimdi gerçekçi olmak lazım, Moskova şartlarını hepimiz biliyoruz, bu küçücük, yaşam alanı kısıtlı evlerde bir de onlar,  size de sinir basmıyor mu arada sırada? Ama aslında bütün bu sıkıntıları yaşamamıza gerek yok. Neden yok? Çünkü biz yardımsever bir milletin insanlarıyız. Her zaman bununla övünmedik mi? Komşumuzun başı sıkışsa hemen yardıma koşarız, birinin kana ihtiyacı olsa hemen koşulur, doğal afet olsa banka hesapları açılır. Peki ya kimsesiz çocuklar, yalnız kalmış yaşlılar, yoksullar? Onların da ilgiye ihtiyaçları yok mu?

Her büyük şehir gibi elbette Moskova’da da onların sayısı oldukça kabarık. Gelin hem onlara yardım elimizi uzatalım, hem de bizi sıkıntıya sokan, ne yapacağımızı bilmediğimiz, atamadığımız, satamadığımız her ne varsa, oyuncak, giysi, kırtasiye, aklınıza gelebilecek herşeyden hayırlı bir amaç için kurtulalım. Yaşam alanımızı daraltan, aslında farkında olmadan bizi varlıkları ile strese sokan bu eşyaları asıl ihtiyacı olanlarla paylaşalım.

Bu yazıyı okuduktan sonra gözüme daha da bir uyku girmez oldu aslında. Bir an önce birşeyler yapmalıydım, şu tez canlılığım yok mu... Aslında bazen işe yaramıyor da değil. Sonunda uygun saatin geldiğine karar verdiğim bir anda, bizi hiçbir zaman kırmayan, geri çevirmeyen, her konuda yardım elini uzatan bir isim geldi aklıma. Aslında hep aklımdaydı ya... Biliyrodum ki yine bize bu güzel kampanya için kapılarını açacak ve yardım elini bir kez daha uzatacak. Tahmin ettiğim gibi de oldu, Enka’nın vazgeçilmaz isimlerinden birisi olan Sayın Ekrem Zengin ile konuştuktan sonra yapmam gereken bir tek şey kalmıştı. Bu güzel haberi kampanyanın fikir babası Suat Taşpınar’a iletmek ve sizlerle paylaşmak.

Artık bu eşyalarımızı depolayabileceğimiz, düzenleyebileceğimiz bir yerimiz var. Tek eksiğimiz sizlerden gelecek olan, hala kullanılabilir durumdaki, temiz ve sağlam eşyalar. Moskova’da yaşayan Türkler, yardımseverliğimizi gösterme zamanıdır. Kampanyamıza katılmak için göndereceğiniz eşyanın cinsini de belirteceğiniz (oyuncak, çocuk giysisi, erkek giysisi, bayan giysisi, ev eşyası, v.b) maillerinizi aşağıdaki adrese bekliyoruz.

İlginiz için şimdiden çok teşekkür ederiz.

Elektronik posta adresi : Bu posta adresi spam botlara karşı korumalıdır, görebilmek için Javascript açık olmalıdır