 Evet, bir 8 Mart daha geldi çattı. Yani geldi çattı derken kötü anlamda söylemiyorum, yanlış anlamayın. Ne de olsa ben de bir bayanım, böyle bir günün dünya kadınlarına verilmesi gururumu okşuyor. 40 bin işçi... Konfeksiyon ve tekstil fabrikalarında çalışan 40 bin kadın işçi, bundan 150 yıl önce New York’da insanlık dışı çalışma koşulları ve düşük ücrete hayır diyor, greve kalkışıyor. Sonuç, polisle çatışma, saldırı sırasındaki yangın ve 129 işçi ölü. Cenaze töreninde yüzbini aşkın insan... Bu kadınlar hakettiler bu günü, çünkü bileklerinin gücüyle söke söke aldılar haklarını.
Günler öncesinden konuşmalar başladı. Sevgililer gününün hemen arkasıydı, bir önemli günü geride bırakmıştık. Öyle ya, sevgililer günü de pek bir önemliydi. Hediyeler, alındı çiçekler verildi, dışarlarda pahalı yemekler yenildi. Ne oldu? Canım aşkım beni çok seviyor oldu. Bu arada gün yine çiçekçilere ve hediyelik eşyalar satan kişilere doğdu. Şimdi yeni bir tarih var önümüzde. “Dünya kadınlar günü” çok önemli. Acaba bana ne alacak? Canım bu kadar önemli bir günde herhalde düşünür güzel bir hediye, yanında koca bir buket çiçek, eh tabi iyi bir restorandan da yer ayırtmıştır. Hayır sonra çıkıp da akşam restoran önlerinde sıra beklemeyelim bu karda çamurda asla katlanamam... Bir silkelenelim lütfen, bir kendimize gelelim. Biz mağaza önlerinde birbirinden cicili kıyafetleri seçip, bir oturuşta minnacık tabak içindeki yemeklere dolarları dökerken, aç kalıp çocuğunu doyuran, üşüyüp üstüne bir parça giysi alamayan, erkeği tarafından hor görülen, dövülen, hakarete uğrayan, başını sokacak bir damı olmadığı için sokaklarda perişan olan hem cinslerimiz bir defa olsun gözümüzün önünden film şeridi gibi geçsin. Geçsin ki işin ciddiyetine varalım. Çünkü bizrçoğumuz için hayat 24 bölümden oluşan dizilerden ve güzel kadınlarla yakışıklı ve güçlü erkeklerin olduğu filmlerden oluşuyor. Film çoktan bitti, son yazdı bile. Uyanalım da çok uzağa değil yanı başımıza, kendi ülkemize, ülkemizde töre yüzünden evlere kapatılan, okutulmayıp cahil bırakılan, çocuk yaşta kocaman adamlara istemediği halde verilen, bir de bunlar yetmezmiş gibi küçük kalpleri birisi için atmaya başladığında öldürülen kadınlarımız, kızlarımızı görelim. Dünyada acı çeken bunca kadın varken bizler sıcak yataklarımızda, bizi seven insanların arasında, karnımız tok, sırtımız sıcak yaşamımıza teşekkürler edelim. Ama bununla yetinmeyelim. Belki hepsine ulaşamayız, belki dünyaya açılamayız ama bir yaşadığımız bu şehirde, yani Moskova’da yardım elini uzatalım bir de ülkemizde halen kanayan cahilliğin üstesinden gelelim. Göz yummak da isyan etmek de bizim elimizde. Biz ki bir canlıyı içimizde büyütüp, dünyaya getirip hayırlı evlatlar yetiştirebilecek güce sahip kadınlarız. İstediğimizi yaparız, tuttuğumuz koparırız...
|
