Güzel bir Nisan günü. Hava serin ama güneşli. İki arkadaşınızla buluşmuş eğlenceli bir öğleden sonra planlıyorsunuz. Bunun güzel yollarından birisi de şık bir restoranda yenen leziz yemekler ve masada uçuşan kelimeler olabilir, neden olmasın. Hesaba katmadığınız ne olabilir ki? Restoran deseniz birçok güzel yer Moskova’da mevcut. Arkadaşlarınız hoş sohbet. Ama gideceğiniz yerdeki servis?

Şık ve alımlı bir Fransız restoranı sizi bekliyor olabilir. Yeni açılmış bir yer mesela, yeri de Evropeyski Alışveriş merkezinin 4. katında olsun. Herşey yerli yerinde, masaların zaten çoğu henüz boş, kendinize göre bir yer seçip oturuyorsunuz. Menüler hemen önünüze geliyor, önceden denenmişlik var tecrübelere dayanarak yemeğinizi ve içeceklerinizi söylüyorsunuz. Biraz sonra restoran dolmaya başlıyor, masalarda sohbet edenlerin sayısı artıyor. Artık lezzetli kelimeler restoranın her yerinde. Gelin görün ki sizin siperişiniz bir türlü gelmek bilmiyor. Hatta arkadaşlarınızın ki de geliyor ama siz açlığa mahkum, önünüzde bir kadeh kırmızı şarapla garsonu yakalamaya çabalıyorsunuz. Bir defa hatırlatıyorsunız, tamam diyor garson. Sonra yine bekleme süreci.

Aradan yaklaşık 40 dakika geçiyor. Artık sinirler iyice gerilmiş, ne uçuşan sözcükler kalmış havada ne keyif ne neşe. Sonunda bir defa daha garsonu yakalamk adına harekete geçiyorsunuz, ama önünüzdeki kadeh devriliyor, bütün meyler yere... Artık yemek yemek için de bir isteğiniz kalmamış. Hırsla garsonu çağırıp yemek falan istemiyorum hemen hesabı getir diyerek sinirli bir bakış fırlatıyorsunuz.

Eminim birçoğunuzun başından bu tarz en az bir olay geçmiştir Moskova’da. Hizmet sektörünün hala gelişmekte olduğu ama nedense bu gelişimin diğer gelişimler yanında çok yavaş kaldığı bu güzel şehirde. Askerlikte “Emir tekrarı” denen bir olay vardır. Komutan kısa ve net cümlelerle askere emrini verir, asker de aynı netlikte ve kısa cümlelerle aldığı emri komutanına tekrar eder. Bu sayede yanlış anlaşılmalar aza indirgenir, işler rayında gider. Belki bu restoranda da aynı uygulamayı yapmak lazım ne dersiniz?

Siz yine de bu şık restorana bir uğrayın bence. Ünlü Fransız ekmek çeşitleri, lezzetli tereyağı ve masalardan eksik olmayan çeşitli reçellerle fındık ezmesinin yanısıra salataları mutlaka denemelisiniz. Biz tatsız bir olay yaşamış olsak da Restorant Le Pain Quotidien’nin işletmecisi zarif hanımefendi bize tatlı dili ve jestiyle bu tatsızlığı bir parça da olsun unutturdu. Ama eğer bu restorana gitmeyi düşünürseniz, garsonlara emir tekrarı yaptırmayı da sakın unutmayın.