Moskova’da yaşamaya başladığım ilk günlerde, bu ülkenin müzik kültürü hakkındaki bilgim maalesef Sovyet Kızıl Ordu Korosu ve Kalinka’dan öteye gitmiyordu. Bu toprakların, Kino, DDT,  Nautilus Pompilius, Leningrad, Vladimir Vysotsky gibi artık efsane olmuş müzik gruplarının evi olduğunu nereden bilebilirdim ki? Ha bir de, ilk geldiğimde neredeyse tanıdığım tüm Rusların neden Zamfir hayranı olduklarını  çözememiştim. Pan flüt, Rusya’da bu kadar sevilen bir müzik aleti miydi? :)

29 Mart; yoğun çalışmayla geçmiş sıradan bir günün ardından geç saatte uykuma daldığımda, birkaç saat sonra nasıl bir kabusa uyanacağım konusunda en ufak bir fikrim yoktu. Oysa insanlar genelde en büyük darbeleri, en güçlü, en rahat olduklarını düşündükleri zamanlarda almazlar mı?

KADRİYE SARAÇOĞLU yazıyor: Son günlerde Moskova’da arada bir kar atıştırsa da, artık uyandığımızda etraf aydınlanmış oluyor.  Güneşle uyanıp, kuşların sesini duyabiliyor ve hatta baharın kokusunu bile algılayabiliyoruz. Son 25 senenin en sert kışı diye nitelendirilen bu kışı da atlatmak üzereyiz, hadi geçmiş olsun. Ve özellikle de "kış depresyonuna" yakalanmış olanlara geçmiş olsun.

Bir önceki yazımda hatırlayacağınız üzere Rusya’da dövme kültürüne değinmiştim. Dövmelerle ilgili araştırma yaparken, Rusya’da suç ve hapishane dünyasının 2 önemli kavramına değinmeden geçmeyelim: “Vory v Zakone” ve “Fenya”.   “Vory v Zakone”u tam olarak nasıl Türkçeye çevireceğimden emin değilim. İngilizceye “Order of the Thieves” olarak çevirilebiliyor, sanırım Türkçeye de “Hırsız Kardeşliği” ya da daha geniş bir anlamla “Hırsızın Yolu” diye aynı anlamı verecek bir çeviri yapsak çok da yanlış olmaz. Belirli bir kurallar zincirine bağlı yaşayan hırsızlar ya da kanunsuzlar birliği, kardeşliği şeklinde bir anlamı var.

SEDEN SEZER yazdı: Belki 70 yaşındaydı, belki 80... Yılların yorgunluğu öyle derin izler bırakmıştı ki yüzünde, yaşını tam olarak tahmin etmek mümkün değildi. Sokakta meyve, sebze satan bir tezgahın önündeydik ikimizde. Ağır adımlarla yanaştı tezgaha. Ne alacağına yaşlı ve bitkin gözleri ile karar vermeye çalışırken sabırla bekledim arkasında. Öyle ya, bize büyüklerimize saygılı olmayı öğrettiler küçüklüğümüzden beri.

"Eskiden o kadar çocuğa nasıl bakmışlar?" sorusunun arada bir, ister istemez akıllardan geçtiğini, çocuğu olanlar daha iyi bilirler. İşte o zaman yanınızda tesadüfen bir büyük oturuyorsa, o da   "Bizim zamanımızda..." diye başlar ve "Zamane çocukları…" diye bitirir örneklerini. Hoştur aslında dinlemesi,  zamanda yolculuk yapar gibi olursunuz, hatta kendi çocukluğunuzdan bazı anılar bile canlanır gözünüzün önünde.  Zamanın ve yaşam şartlarının değiştiğini tekrar anımsarsınız.

Arka arkaya “sanal yaşam” üstüne kurulu 2 film izleyince, insan kendini bir garip hissediyor. Malum, bu fikirlerin dayanağı oldukça eskiye dayansa da, günlük hayatımıza Matrix filmiyle girdiği aşikâr. Sürdürdüğümüz hayatın aslında gerçek olmadığı, gerçeğin ne olduğunun bilinmesinin ise oldukça zor olduğu bir ortamdı Matrix. Üstüne tonlarca yazı yazıldı, “Matrix ve Felsefe”  gibisinden kitaplar bile basıldı. Son dönemde izlediğim filmlerin ilki ise, Bruce Willis’in başrolünde oynadığı “Surrogates – Suretler”, diğeri ise Gerard Butler’ın oynadığı “Gamer-Oyuncu”.

Sitemizdeki ilk yazısı büyük ilgi gören psikolog Kadriye Saraçoğlu, ikinci yazısıyla tekrar "Merhaba" diyor: Sizlerle paylaşmak istediğim konular çok, sırasını da ilham ve istek üzerine belirmeye karar verdim. Bu hafta ilhamla yola çıkarak sosyal dayanışma ve iyi insan ilişkilerinin ruh sağlığındaki önemine değinmek istedim. İlhamı da geçen hafta katıldığım MTKO (Moskova Türk Kadınlar Organizasyonu) toplantısından – belki lezzetli aşurenin de etkisiyle-  aldım, kendilerine teşekkür ederim.

MoskovaLife yazı ailesine bugün yeni bir arkadaşımız daha katılıyor: Keremcan Gümüştaş. Genç tasarımcı, fotoğrafçı Gümüştaş yeni köşesinde zaman zaman  içinden Moskova geçen yazılarla sizi selamlayacak. İşte ilk yazısı: "Moskova... Yüzlerce değişik öykünün, binlerce kahramanının toplandığı yer burası.  Kimi işi, kimi aşkı yüzünden burada. Ne zaman iki kişi biraraya gelsek –ki bu üyesi olduğumuz forumlarda da en çok tartışılan konulardan biri- hemen biri başlar: - Off ya, ne soğuk hava birader!- Sorma, resmen buz tuttum. Üstelik gelirken arabayı militsya durdurdu. Zaten trafik keşmekeş!...

MoskovaLife.Com ailesine bugün "yazar" olarak yeni biri isim katılıyor: Kadriye Saraçoğlu.  Almanya'da eğitim almış bir "uzman psikolog" olan Saraçoğlu da, "eş durumundan" Moskova'da yaşayan hanımlarımızdan biri. Onun profesyonel alanı oldukça geniş: "Kişisel Kriz / Bunalım Psikolojik rahatsızlıklar, Mesleki konular, Kişisel gelişme, Davranış Terapisi, Hipnoz, Relax ve Hayal gücü metotları." Kendisine "Aramıza hoş geldiniz" derken ilk yazısını ve iletişim bilgilerini de sunuyoruz: