Hiçbir dikiş, boya ve yapıştırıcı malzeme kullanılmadan yüzde 100 saf yünden hazırlanan geleneksel Rus botları valenkiler, hala tercih ediliyor. Arkitera.Com’dan derlenen bilgilere göre, üretim teknolojileri değişmesine rağmen, tarihi özelliklerini koruyan çizmeler, koyun, deve, at, köpek ve diğer yünlü hayvanların tüylerinin kullanılmasıyla hazırlanıyor.
Tarihte bilinen en eski valenkilerin, milattan önce dördüncü yüzyılda Altay bölgesinde üretildiği düşünülüyor.
Tibet, Kafkas, Pamir ve Karpat dağlarının sakinleri tarafından da kullanılan valenkilerin seri üretimi ise 18’inci yüzyılın ilk yarısında Nijniy Novgorod bölgesindeki Semyonovskaya köyünde başladı.
Kimyasal madde yok
Hayvan tüylerinin mekanik baskı sonucu doğal olarak birbirine yapışması özelliği temel alınarak hazırlanan valenkilerin üretiminde hiçbir kimyasal madde kullanılmıyor.
Sibirya çöllerindeki aşırı soğuk hava şartlarında tercih edilen valenkiler, İkinci Dünya Savaşı döneminde de Sovyet askerlerinin kullandığı en önemli ayakkabılar.
Müzede eski tarama aletleri, değişik tarihi ‘valenkil’erden örnekler, valenkilerin hazırlanma süreci, kullanıldığı görüntülenen savaş fotoğrafları ve başka örnekler de yer alıyor.
Tedavi edici özellik
Müze Müdürü Galina Aleksandrovna Volkova, valenkilerin 200 yıllık tarihe sahip olmasına rağmen, günümüzde de yaygın bir şekilde kullanıldığını söyledi.
Valenkilerin özellikle balıkçılar, avcılar, ülkenin Uzak Doğu bölgelerinin ormanlarında çalışanlar, askerler tarafından tercih edildiğini söyleyen Volkova, ”valenkiler, sadece ayakları sıcak tutma özelliğinden dolayı değil, aynı zamanda rahatsız ayakları tedavi edebilme özelliğinden dolayı da popüler oldu” dedi.
Rus uzmanlar, Deli Petro ve İkinci Yekatrina gibi çarların valenkileri bel ağrılarını tedavi için kullandıkları tarihçiler tarafından kanıtlanırken, çocukların üç yaşına kadar valenki kullanması halinde taktirde bağışıklık sisteminin çok güçlendiğini belirtiyorlar.
